Karpal Tünel Sendromunda Fizik Tedavi Modalitelerinin Etkinliği; Klinik Deneyimlerimiz

Ayşe Banu Sarıfakıoğlu, Aliye Yıldırım Güzelant

Özet


Amaç: Karpal tünel sendromu (KTS), median sinirin karpal tünelde tuzaklanmasıyla gelişen, vücutta en sık görülen tuzak nöropatidir. Yaygın kullanılmasına rağmen, fizik tedavi ajanlarının KTS tedavisindeki yeri hala açık değildir. Bu çalışma ile KTS tanılı hastalarda, fizik tedavi modalitelerinden ultrason (US) tedavisinin etkinliğini değerlendiren klinik deneyimlerimiz paylaşılmıştır.
Materyal-Metod: Kliniğimiz fizik tedavi ünitesinde tedavi almış KTS tanılı hastalar retrospektif olarak incelenmiştir. Hastaların demografik verileri, klinik ve muayene bulguları kaydedilmiştir. Hastaların tedavi öncesi ve tedavi sonrası klinik durumları; vizuel analog skalası, Boston karpal tünel sendromu anketi, Beck depresyon ve anksiyete ölçekleri ile değerlendirilmiştir.
Bulgular: Çalışmaya 24 hasta (20 kadın, 4 erkek), 43 el alınmıştır. Hastaların yaş ortalaması 51.95±10.10 idi. Hastalarda en sık görülen semptomlar; uyuşma (41 el, %95.34), ağrı (36 el, %83.72), flick işareti (27 el, %62.79) idi. Hastaların muayene bulgularından; 36 elde Tinel pozitifliği (%83.72), 33 elde Phalen testi pozitifliği (%76.74), 4 elde tenar atrofi bulgusu (%0.09) saptandı. Değerlendirmeye alınan 22 elde hafif, 18 elde orta, 3 elde ise ileri evre KTS saptandı. Değerlendirilen tüm klinik ölçeklerde istatistiksel anlamlı iyileşme saptanmıştır.
Sonuç: Sonuç olarak, KTS tedavisinde US kolay uygulanabilen, invazif olmayan, etkin bir tedavi yöntemidir. Etki derecesi ve etki süresinin daha net olarak belirlenebilmesi için, daha geniş serilerle yapılacak, kontrollü klinik çalışmalara ihtiyaç vardır.

##submission.citations##



Tam Metin: PDF